دیوارپوش

دیوارپوش

30 August 2015 دیوارپوش

از نخستين روزي که بشر به ساخت سرپناه براي خود پرداخت ، به اين موضوع انديشيد که چگونه فضاي زندگي خود و به خصوص ديوارها را تزيين نمايد که نتيجه آن به ابداع ديوارپوش هاي متفاوت گرديد. ديوارپوش ها را مي توان به طور کلي به دو دسته ديوار پوش هاي خارجي و داخلي تقسيم کرد.

دیوارپوش های خارجی

اين نوع ديوارپوش ها بايد از لحاظ پايداري بسيار مقاوم بوده و در برابر عوامل محيطي مانند تابش مستقيم نور خورشيد و بارندگي و سايش مقاومت خوبي از خود نشان دهد. از اين دسته ديوارپوش ها مي توان به موارد زير اشاره کرد : آجر، سيمان ، سنگ ، شيشه ، ورق هاي کامپوزيت و ... در استفاده از ديوارپوش هاي خارجي علاوه بر مقاومت بايد جنبه زيبايي را نيز در نظر گرفت که امروزه با تلفيق اين ديوارپوش ها طرح هاي زيبايي به دست مي آيد.

دیوارپوش های داخلی

در اين قسمت به اين علت که عوامل فرساينده کمتري وجود دارند و نيز سلايق بيشتري حکمفرماست ، شاهد تنوع فراواني مي باشيم که اين تنوع رقابتي سخت بين توليد کنندگان و طراحان ايجاد کرده که توليدات آن ها باعث به وجود آمدن مواد و متريال خاص و جديد مي گردد. از ديوارپوش هاي داخلي متداول به موارد زير مي توان اشاره نمود :

دیوارپوش های چوبی

استفاده از چوب به عنوان ديوار پوش قدمتي به اندازه ساخت اولين کلبه هاي چوبي دارد. چوب به خاطر طرح و نقش و رنگ خاص خود آرامش و امنيت خاصي به فضا مي بخشد. ولي امروزه به علت گران بودن قيمت و نيز محافظت از محيط زيست از چوبهاي مصنوعي مانند MDF , HDF و... ويا ديوار پوش هاي P.V.C با روکش هاي طبيعي يا مصنوعي بسيار استفاده مي شود. اين نوع ديوارپوش ها عايق صوت و دما بوده و در برابر ضربه مقاوم و نيز به راحتي و بدون نياز به زيرسازي اساسي قابل نصب و اجرا مي باشد.

دیوارپوش های سنگی

از ديوارپوش هاي پر مصرف در صنعت ساختمان بوده و به علت تنوع در طرح و رنگ و نوع بافت خيلي مورد استفاده قرار مي گيرد. در فضاهاي داخلي معمولاً از سنگ هاي با ضخامت کم با تنوع بيشتر مانند سنگ هاي آنتيک ، الماس تراشه، اسيد شور و ... استفاده مي شود.

دیوارپوش های سلولزی

اين نوع ديوارپوش به صورت گسترده با نامهاي تجاري متفاوت در بازار موجود بوده و تقريباً در اکثر فضاها از آن استفاده مي گردد.اساس آنها تشکيل شده از الياف مصنوعي – سلولز – رزين هاي ساختماني و پيگمنت هاي مقاوم مي باشد. از ويژگي هاي آن مي توان به پوشانندگي سريع و کامل ، تنوع در طرح و رنگ و عايق و صوت حرارت و ... اشاره کرد..

دیوارپوش های پی وی سی

پلی ونیل کلراید (Poly vinyl Chloride) با نام اختصاری پی وی سی (P.V.C)یک نوع پلیمر ترمو پلاستیک است که در صنایع متعددی کاربرد دارد . این محصول یکی از با ارزشترین محصولات در صنایع شیمیایی محسوب می گردد . بیش از 50 درصد پی وی سی تولید شده در صنعت ساختمان کاربرد دارد. بعنوان یک ماده ساختمانی مقرون به صرفه و دارای مزایای متعددی می باشد بطوریکه در سالهای اخیر جایگزین مواد ساختمانی سنتی از قبیل خاک رس ،چوب و بتن در بسیاری از مناطق شده است .

ویژگی های دیوارپوش های پی وی سی

غیر قابل اشتعال سبک و بادوام نصب سریع و آسان عایق سرما و گرما و صدا تنوع در طرح و رنگ قابل نصب روی تمام سطوح مقاوم در برابر اشعه خورشید ضد باکتری و کاملاً بهداشتی مقاومت بالا در برابر ضربه و فشار قابل شستشو بودن و ثبات رنگ غیر قابل نفوذ در برابر حشرات موذی مقاومت بالا در برابر مکان های مرطوب

نکات مهم در تهیه و اجرای دیوارکوب PVC

روش معمول در اجرای دیوارکوب های MDF و PVC زیرسازی اولیه جهت عبور لوله ها ٬ کابلها و ایجاد سطحی تراز و یکدست برای قرار دادن قطعات دیوارکوب می باشد . لذا زیرسازی اولیه در اجرای پروژه از اهمیت بالایی برخوردار می باشد . فاصله و تعداد خطوط ( در اجرای پروژه دیوارکوب MDF نوع و تعداد پروانه ها ) باید به گونه ای انتخاب شوند که استحکام پوشش نهایی را در برابر ضربه و لرزش حفظ نمایند . در مواردی که نیاز به خم نمودن دیوارکوب می باشد نظیر پوشش دادن برخی نقاط سقف و قوس ها طبق طرح اولیه پروژه ٬ به دلیل افزایش فشار ناشی از انحنای دیوارپوش و همچنین محدودیت در میزان انعطاف دیوارکوب با توجه به جنس آن ٬ باید روش مناسبی جهت ثابت نگه داشتن قطعات مورد استفاده قرار گیرد این موضوع در مورد دیوارکوبهای MDF از اهمیت بالاتری برخوردار می باشد زیرا در این صورت نمی توان از پروانه برای ثابت نگه داشتن قطعات استفاده نمود و از آنجا که میزان داخل هم رفتن قسمت نر و ماده در این نوع دیوارکوب ناچیز است با کمترین ضربه ممکن است قطعات جابجا شده و از محل خود خارج شوند . شیار کناری دیوارپوش های MDF بطور معمول کمتر از انواع PVC می باشد اما به هر حال این شیار ها باید به حدی باشند که از کنار هم قرار گرفتن مناسب قطعات اطمینان حاصل شود . روکش دیوارکوب باید سطحی یکدست داشته و بخوبی لبه های نری و مادگی دیوارکوب را پوشش داده باشد تا با نصب قطعات فواصل بین نری و مادگی بدون روکش نمانند . از مهمترین مواردی که در انتخاب دیوارکوب باید مد نظر قرار داد پایداری آن در برابر تغییرات دمای محیط می باشد تا طی گذشت سالیان زیبایی و یکنواختی سطح دیوارپوش حفظ شود . چراکه مشاهده شده در برخی از انواع دیوارکوب با تابش نور خورشید و یا در حرارت اتاق طرح پوشش کمرنگ شده و یا سطح آن به اصطلاح باد کرده است . بطور کلی استفاده از انواع دیوارپوش PVC ( با شبکه داخلی توخالی ) در ورودی ها و مکانهای پر تردد توصیه نمی شود زیرا استحکام مکانیکی این پوشش در برابر ضربه مستقیم کم بوده و به راحتی سوراخ می شود در مقابل انواع MDF از پایداری مناسبی در برابر ضربه برخوردار هستند . استفاده از دیوارپوش های MDF در محیط های مرطوب نظیر دیوار استخرها ٬ حمام و ... موجب ازبین رفتن و باد کردن سطح دیوارکوب می شود لذا در این موارد بهتر است از انواع PVCاستفاده شود . از نکات مهم دیگری که در اجرای پروژه های دیوارکوب باید مورد توجه قرار گیرد انتخاب نوع و طرح قرنیز و لبه های کنج ( تاشو ها ) می باشد . معمولا قرنیز های پی وی سی بصورت نر و ماده توخالی بوده که میتوان قسمت زیرین را ابتدا به دیوار متصل نمود و سپس بل عبور سیمها و یا لوله های با قطر کم ٬ قسمت نما را بر روی آن قرار داد از معایب این نوع قرنیز میتوان به موارد زیر اشاره نمود : به دلیل پوشش ندادن تمامی قسمتهای نما توسط قسمت زیر کار در قرنیزهای PVC معمولا باید زیر کار ٬ مقداری بالاتر از سطح زمین نصب شود که اگر در هنگام نصب دقت کافی نشود قرنیز ظاهری زیبا و مناسب نخواهد داشت و یا اصلا نمی توان سطح رویی را جا زد ! در هنگام فارسی نمودن لبه های قرنیزهای توخالی PVC لازم است هر دو قسمت بر روی هم قرار گیرند در غیر این صورت برش به درستی انجام نخواهد شد البته این نوع قرنیزها دارای قطعات لبه طراحی شده و آماده نیز هستند که می توان از آنها استفاده نمود . در برخی از انواع نا مرغوب با گذشت زمان با تغییر حالت قطعات ٬ نما از بخش زیرین جدا شده و لازم است دو قسمت به یکدیگر چسبانده شوند که این خود دسترسی به کابلها و سیم های قرار گرفته در داخل قرنیز را با مشکل مواجه می سازد .